Vandaag staat in verschillende kranten te lezen dat Niras een besluit heeft gevormd om het kernafval van onze kerncentrales op te slaan in de Kempense klei lagen. Sinds 1973 doet men in Mol hierover onderzoek.
Ik sluit me dan ook aan bij de visie die waarschijnlijk veel jonge mensen delen. Ik heb nooit gekozen voor een instap in kernenergie.
Dat we een tijd niet zonder konden kan ik aannemen en dat het op dat punt de meest efficiënte bron van energie voorzien was kan ik ook begrijpen. Wat ik echter niet begrijp is dat we altijd het voorbeeld van Frankrijk volgen, daar waar we beter in dit geval opkijken naar Duitsland.
De generatie die vroeger besloot om in te stappen op kernenergie heeft een serieuze erfenis gegeven aan hun nakomende generaties. Eentje dat erg zwaar is want of je nu in de Ardennen woont of in het mooie Oost- of West Vlaanderen, welk persoon, familie, gezin woont graag op een berg kernafval op 220m diepte? Of primeert het ‘Niet erg want dit is niet mijn tuin’-principe?
Ik gun dit alvast niemand. En met mij waarschijnlijk de ganse Kempen.
Nee… ik wil een dergelijke erfenis niet nalaten aan de generaties die na mij komen. Ik wil dat onze generatie daar zijn verantwoordelijkheid in neemt, daarvoor een uitstap neemt uit kernenergie en kijkt naar andere alternatieven. Het kan! Zie naar Duitsland. Het is een kwestie van je eigen belangen en bestuursmandaten opzij te schuiven en je verantwoordelijkheid te nemen tegenover een aankomende generatie.
Want laat ons eerlijk zijn, het zijn diegene die eigen belangen hebben in winstbejag die een uitstap nog steeds dwarsliggen.
